15 september, dag 4

Maandag 15 september, dag 4

We zijn de dag begonnen met ons te verdiepen in Fransiscus (12de eeuw). Fransiscus, zoon van een rijke lakenkoopman, lolbroek, cheerleader, wilde aanvankelijk troubadour, ridder worden. Hij streed onder meer in het leger van Assisi en later in het leger van de Paus. Hij werd (weer) ziek en trok zich terug. In de San Damiano (vlak boven Assisi) kreeg hij de ingeving, de inspiratie: “Bouw mijn kerk weer op, want het gaat niet goed”. Dit is een belangrijk moment in zijn leven: Fransiscus wijzigt uiteindelijk zijn paradigma (!)1) en wijdt zijn verdere leven aan het predikend rondtrekken; hij leert mensen betekenis te geven aan hun leven.

Vervolgens hebben wij ons (elk voor zich) afgevraagd wat ons paradigma is: waar ligt onze passie, waar ons talent en aan welke maatschappelijke behoefte willen wij daarmee werken. Kun je jouw passie kwijt in jouw missie? En zijn jouw talenten daarop toegespitst?

Het voert hier te ver om in detail in te gaan op mijn specifieke passie en talenten. Daar zijn andere kaders voor.
Wij zijn vervolgens gaan wandelen naar onze volgende bestemming bij Campi Vecchio (ten westen van Norcia).

Daar zijn we in de middag verder ingegaan op die maatschappelijke behoefte en de rol van bibliotheken daarin.
De maatschappelijke behoefte ten opzichte van bibliotheken in het algemeen betreft de participatie van het individu in de samenleving. Elke burger moet volwaardig in de maatschappij kunnen functioneren.
Henry Jenkins schreef een uitgebreid artikel over vooral het hoe van die participatie (Henry Jenkins, ‘Building the Field of digital Media and Learning, confronting the Challanges of participatory Culture: Media Education for the 21ste Century”, 2006, MacArthur Foundation)
Zie: http://www.digitallearning.macfound.org/atf/cf/%7B7E45C7E0-A3E0-4B89-AC9C-E807E1B0AE4E%7D/JENKINS%20_WHITE_PAPER.PDF
Citaat: ‘Een ‘participatory culture’ is een cultuur met relatief lage drempels om tot artistieke expressie en maatschappelijk engagement te komen, waar support geboden wordt voor het maken en delen van eigen inbreng en waar een soort informeel mentorschap bestaat’. Binnen deze cultuur maken (vooral jonge) mensen media content. Eigen aan de cultuur is dat je elkaars bijdrage serieus neemt.
Nieuwe vaardigheden die in deze cultuur van pas komen zijn:
“play (het vermogen om te experimentreren met je omgeving al seen manier om problemen op te lossen)
performance (het vermogen om alternatieve indentiteiten aan te nemen met als doel improvisatie en ontdekking),
simulation (het vermogen om dynamische modellen van echte werelden te interpreteren en te reconstrueren),
appropriation (het vermogen om betekenisvol te samplen en media content te remixen),
multitasking (het vermogen om je eigen omgeving te scannen en de focus te verschuiven naar kleine details indien nodig),
distributed cognition (het vermogen om betekenisvol te interpreteren met tools waarmee je mentale capaciteiten kunt uitbreiden),
collective intelligence (het vermogen om kennis samen te brengen en notities/ aantekeningen met elkaar te vergelijken voor een gedeelde doelstelling),
judgement (oordeelvermogen, het vermogen om verschillende informatie bronnen op betrouwbaarheid en geloofwaardigheid te kunnen inschatten),
transmedia navigation (het vermogen de flow van verhalen en informatie te volgen over meerdere media modaliteiten heen),
networking (het vermogen om informatie te zoeken, samen te voegen en weer te verspreiden),
negotiation (het vermogen door diverse communities te reizen, verschillende perspectieven uit elkaar te halen en te respecteren, alternatieve normen te begrijpen en te vlgen.”.
Aldus Jenkins (toelichting: zie artikel).

Ik schrijf dit nu wel zo op, maar zelf begrijp ik er geen bal van! Het lijkt een andere wereld.
Dat is het ook (althans tov. mijn wereld en die van velen). En dat is ook de reden dat bibliotheken hierin een taak hebben. Die taak betreft onder meer:
1.het overbruggen van de technische kloof (digivaardigheden)
2.inzicht verschaffen in de rol van nieuwe media (mediawijsheid)
3.de ethische uitdaging (bewust wording van je rol als mediamaker en community deelnemer)

Opdracht voor de bibliotheken in het algemeen is er voor te zorgen dat alle burgers kunnen (blijven) participeren in de samenleving. Wat meer is, zij moeten ook hun eigen bijdrage aan die samenleving kunnen leveren (kennis/ervaringen delen). En dan zijn we weer bij de missie voor de bibliotheken zoals ik die gisteren al verwoordde (zie vorig bericht in deze weblog).

Voor wetenschappelijke-/ kennis- bibliotheken als SAB in het bijzonder ligt vooral de nadruk op kennis delen. De algemene taken als hiervoor genoemd zijn daarbij overigens evenzeer relevant waar en voor zover de doelgroepen van de kennisbibliotheek (studenten, onderzoekers [in de breedste zin van het woord]) eveneens tekort schieten in de voor de ‘participatory culture’ vereiste vaardigheden.

Vraag is wat we hiermee binnen Saxion kunnen en willen. Dit vraagstuk gaat verder dan louter onze informatievaardigheden, zoals wij die nu aanbieden. Mediawijsheid is een breder begrip en als we participatie in de ‘participatory culture’ willen stimuleren, zullen we studenten wellicht meer dan we nu doen moeten voorbereiden op hun actieve rol in de mediajungle……..


1) voor ingewijden: het wijzigen van je paradigma betreft eigenlijk het “elimineren van belemmerende overtuigingen” (uitspreken op z’n Haags), voorwaar ‘a hell of a job’, zeker als die door de hemel wordt ingegeven